Høgt og lavt i Kerala

Her kjem eit altfor seint blogginnlegg. Uannsett, forrige veke fekk vi muligheten til å reise til Kerala!  Takka vere Independence day og Id al Firt, to av dei 18 (!) offisielle helligdagene i India. Spontant og på eige initiativ pakka vi sekken og utforska ein ny og spennande stad i dette fantastiske landet.
Det er noko med oppholdet i India, som gjer at reiselysta kriblar i heile kroppen. Inne imellom studier leitar vi etter helger og fridagar, som gir oss muligheten til å reise. Bra for oss at India har så mange helligdagar!

Kerala ligger sørvest i landet, og blir kalt for å vere Gods own country. Blant anna går Kerala for å vere den grønnaste staten i India, og staten scorer høgt på Human Development Index.
Her er nokre bilder frå turen vi hadde:

Lonely Planet boka er god å ha

Beste gartneren i gata?

Første stopp på vår rundreise i Kerala var  Kochin. Vi budde i ein bydel kalt Fort Kochi. Kochi er ein stor eksportør av sjømat. På biletet ser ein dei tradisjonelle fiskenetta.

Sjømat i alle fargar og fasonger

Kochi er også kjent for sine fargerike kryddermarkeder.

Gamle sjarmerende hus

Eit av dei mest kjente turistattraksjonane i Kerala er "the Backwaters". Backwaters er eit nettverk av kanalar, elver og innsjøer. For ca 200 kroner kan ein leige ein husbåt for eit døgn. Det gjorde vi! Ombord på husbåten hadde vi vår eigen kokk og vår eigen båtfører. Det var eit ganske så fantastisk døgn!

Jentene kosar seg på dekk!

Etter backwaters og Kochi tok vi turen til Munnar. Munnar ligger i fjellene, og majoriteten av menneskene her livnærer seg av tedyrking og teproduksjon. Teplantar så langt augene rekker.

Vakker natur

Lokalbefolkning

Vi fekk ikkje auge på elefantar, men vi fekk ein advarsel i det minste.

Hiking til visstnuk eit stort fossefall.

Til og med oss nordmenn var imponerte over fossen

Fine jenter

Besøk ved det lokale temuseet.

Endå meir teplantar.

Tilbake i Kochi var planen å besøke ein "elephant training camp". Men det viste seg at den var stengt pga helligdag (!). Vi fekk likevel vere vitne til elefantar som bada..

So far so good!

1 måned har gått sidan eg drog frå Noreg med ein tung koffert og eit åpent sinn. Kva har skjedd her nede? Kultursjokk? Heimlengsel? Hetetokter? Sliten?  To av tre. Inne imellom nummer 4.

- Klær! I eit forsøk på å passe betre inn blant den indiske befolkningen, har eg anskaffa meg nye indiske plagg. Fleirtalet av plagga har blomstermønster. Dette passar meg fint, sidan eg allerede er glad i blomsterplagg. Hurra! Å bruke singlet og shorts er litt kulturelt fyfy, så t-skjorteskille og leggskille blir fint.

-  Piercing! Eg har tatt piercing i nasa. Ein liten "diamant" gjer at eg tilnærmer meg det indiske imaget. Samtlige av oss kvinnelege utvekslingsstudentar har pierca nasa. Så unikt er det ikkje...

- Språk! Eg tar hinditimar frå mandag-torsdag. Til å begynne med mista eg nesten motet. I starten såg skriftspråket ut som eit skriftspråk frå Mars, men med tida har eg begynt å få tak på det. Pugging og tolmodighet er nøkkelen. Uttalen er veldig krevande, to-tre like ord uttales forskjelleg. Retroflex, dental, labials. Hæ, tenker du kanskje. Det er litt hæ. Men hindi er eit vakkert språk, og eg er heldig som har sjansen til å lære meg det. Hindi er eit av av dei 22 nasjonale språka i India (!). Språk er fantastisk!

Hindiskrift. Pugge pugge pugge..

-  Yoga! India er yogaens heimland. På universitetet her tar eg eit yogakurs, som gir studiepoeng. Noko liknande finns ikkje i Bergen. Tirsdag og torsdagsmorning startar med tøy, bøy, pust og meditasjon. Den vakre læraren vår snakkar om dei ulike "states of mind". Målet med yoga er å vere tilstede i nuet. "Bring your mind to the breath". Det er det vi prøvar på..

- Studier! Universitetet her er annerledes frå Høyden i Bergen.  Her er campus stort og frodig. Kvar morning setter eg meg på min rosa skranglete sykkel på veg til forelesning. Ringer med bjella ved forbikøyring. Og det fine er at her stjeler ingen sykler (litt kulturell naiv må ein vere).
I forelesningene bruker ein av professorene mine krittavle. Den indiske aksenten og lyden frå takviftene, fører til at vi må skjerpe konsentrasjonen betrakteleg. 2 timer forelesning utan kaffepause kan også inne imellom vere hardt. Forelesar vil også at vi skal sitere han direkte. Ofte stokkar engelske ord og begreper seg saman.
Pensum er ikkje ferdig kopiert og samla i kompendiumer. Vi må aktivt spørre professor om kva vi skal lese på, for så å finne bøkene. Dermed går vi til kopisjappa og får kopiert opp ein del av pensumet. Dette hadde eg aldri trudd eg skulle seie, meeeeeen eg saknar kompendium og Studia.

Lykken er ein sykkel.

- Veir! Klimaet her er fantastisk fint! Behageleg temperatur og moonsontid kler naturen inn i ei grønn kappe. Eg kan med trygghet konstantere at eg ikkje vil bruke orda "kaldt", "kjølig" og "fryse" så lenge eg er her nede. Og eg skal ikkje møte den norske vinteren i år.  Eg skal vere heit fram til mai. Hurra!
 

Frodig ved ein av Hyderabads innsjøar

-  Mat! Mitt møte med indisk mat har sålangt vert upåklageleg. SÅ mykje god mat! India er vegetarmaten sitt heimland, og eg har ikkje ete kjøtt på nesten 1 måned. Dette har diverse årsaker. Eit enkelt resturantbesøk der eg åt Tikka Masala (kylling) førte til eit ubehageleg møte med termen "Indian belly". Vegetarrettar er tryggare (innbiller eg meg) og det er så godt. Ein må berre huske å ete yoghurt ved sidan av. På den måten beholder ein tunga (spicy skjønner du). Her finns også mykje god frukt. Mango, ananas og papaya er favorittar.

Dette var nokre tankar og erfaringar eg har gjort meg sålangt. Og meir skal det bli.

                            Skitt, livet er fint!

Å kjenne at ein er til!

Denne helga var vi på tur til Hampi! Hampi er ein liten by i delstaten Karnataka. Denne indiske byen er ein viktig stad, både historisk og religiøst. Tidligare var Hampi hovudstaden for hindi-imperiet Vijayanagara, som regjerte på 1300-1500 talet. Denne helga besøkte vi blant anna ruinene etter dette imperiet. Hampi anbefales på det sterkaste!

Torsdagskveld hadde vi pakka sekken, og var forberedt på å sitte på buss i 9 timar. Alltid spennande med kollektiv trafikk i andre land, spesielt i India. Spesielt også når det handlar om tid. Vi blei ståande å vente på bussen vår i 3 timar, i regnet. Bussmenneskene på kontoret roa oss ned med "Its coming in 10 minutes". Denne setninga må tolkast som ei høflighetsfrase, og tillegges ein stor dose tålmodighet. Ti minutter er aldri ti minutter.

Vi kom omsider fram til Hampi neste morning. Humpete veg, hysterisk tuting og risikofylte forbikøyringer var gløymt. Vi innlosjerte oss på eit koseleg lite hostell, og oppdagelsesferden kunne starte.

Helga var utruleg innholdsrik. Høgdepunktet var dagen då vi leigde motorsyklar og ein lokal guide. Guiden tok oss med på ein fantastisk rundtur i Hampi. Naturen i dette området var så fantastisk fin. Palmar, mango og banantrær, store steinar, og eit rikt dyreliv satte ei idyllisk ramme rundt Hampi. Eg synest det var fint å kome unna den ellers så skitne og bråkete storbyen Hyderabad. I Hampi spaserte det kuer rundt omkring i gatene, og apekattar slengte seg frå hus til hus.

"Gje oss rupies, og du får eit bilete med oss"

Meg og ei heilag ku.

  Guiden kunne fortelle oss at Hampi er ein attraktiv stad for pilgrimar frå heile India. Den heilage elva og dei gamle templene er viktige religiøse knutepunkter. Vi var vitne til ein fargerik parade, som visstnuk var del av ein større festival. Vi såg også pilgrimer bade i den heilage elva, og vi fekk ein hinduistisk prest til å knuse kokosnøtter for oss. Det er fasinerande å vere vitne til dei ulike religiøse praksisene, og ein forstår at religion har ein viktig funksjon for menneskene i India.

Mennesker og tempel

Vi blei fortalt at festivalen var til ære for apekattguden. I India finns det ein festival for alt mulig.

Herlege barn i paraden.

 Bortsett frå gamle ruiner og parader, tok guiden oss med på noko sjukt noko. Det skulle vise seg å vere ein aller så liten opptreden beståande av to menn og 5-6 kobraslanger. Mennene forsikra oss om at tennene til slangane var fjerna, og at dei dermed var ufarlege. Slangane bevegde seg etter fløytespel, og vi var skrekkslagne fasinerte. Nokon var tøffe nok til å halde dei, men ikkje den undertegnede. Ein stad går grensa. Likevel ei surrealistisk og kul oppleving!

Kobraslanger!

                                                       Innholdsrik helg og mange bilder!

Virupaksha-tempelet i bakrunnen. I framgrunnen utvekslingsstudentar og indiske venner.

Tempel-elefanten Lakshima velsigna oss med snabelen for 10 rupies.

Rampete apekattar

Ruiner og fint landskap

Turistbilete ved elvebredden.

Herlig indisk lunsj ved "Mangotree".

Genialt framkomstmiddel for ein billig penge..

Fantastisk utsikt

I farta bilete. Indiske barn synes det er stas med kamera.

Matlaging i stor skala

Vanligvis er denne elva større i moonsoontida. Men i år regnar det mindre enn vanleg..

Betenkte damer ser utover ruinene etter Hindi-kongen.